Społeczna Publiczna Szkoła Muzyczna I stopnia w Tymbarku

Społeczna Publiczna Szkoła Muzyczna I stopnia w Tymbarku

Szkoła muzyczna

Społeczna Publiczna Szkoła Muzyczna I stopnia w Tymbarku

Ułatwienia dostępu:
- Parking dostępny dla osób na wózkach
- Wejście dostępne dla osób na wózkach

Historia placówki ma swe początki w 1989 – w tym to roku rozpoczęto pierwsze rozmowy nad utworzeniem w małym Tymbarku zupełnie nowej placówki artystycznej kształcącej i rozwijającej zdolności muzyczne dzieci z Tymbarku i okolic.
Zaczęło się od utworzenia Społecznego Ogniska Muzycznego z siedzibą w Zakładowym Domu Kultury. Rodzice wraz z sympatykami muzyki zamieszkałymi w Tymbarku i okolicach zakupili za własne pieniądze pianino z przeznaczeniem na potrzeby uczniów. W czerwcu 1989 roku ogłoszono pierwszy nabór uczniów. Zgłosiło się ponad 100 chętnych na różne instrumenty: skrzypce, fortepian, akordeon, gitarę, klarnet, saksofon, trąbkę.
W styczniu 1990 roku utworzono Zarząd Samodzielnego Koła Terenowego nr 99 Społecznego Towarzystwa Oświatowego w Tymbarku, którego pierwszym prezesem została Jolanta Skwarczek-Ichas. Ambicje rodziców były wyższe i za ich sprawą Zarząd złożył wniosek do Społecznego Towarzystwa Oświatowego w Warszawie, Ministerstwa Kultury i Sztuki z prośbą o zezwolenie na otwarcie Społecznej Szkoły Muzycznej w Tymbarku na bazie istniejącego Ogniska Muzycznego.
Po sześciomiesięcznej rozmowie z Ministerstwem otrzymano zgodę na otwarcie Społecznej Szkoły Muzycznej I i II st. w Tymbarku i rozpoczęcie zajęć z dniem 1 września 1990 roku.
Z chwila uzyskania przez Społeczne Ognisko Muzyczne i Społecznej Szkoły Muzycznej w Tymbarku ówczesne PZPOW (Podhalański Zakład Przemysłu Owocowo Warzywnego) podpisało umowę z dyrekcją w sprawie dofinansowania kształcenia dzieci pracowników zakładu jak też utrzymania budynki.
Pomimo korzystnych warunków jakie zapewniało społeczeństwo Tymbarku – koszty czesnego rosły. Można było starać się o dotację z Ministerstwa Kultury i sztuki ale obejmowały one tylko szkoły o uprawnieniach szkół publicznych.
Dyrektor Szkoły oraz Zarząd SKT nr 99 STO złożyły wniosek do Ministerstwa Kultury i Sztuki z prośbą o przeprowadzenie hospitacji i sprawdzenie poziomu. Wniosek złożono w 1991 roku.
Wizytacje, hospitacje trwały 3 lata – zarówno pod względem merytorycznym, formalnym, finansowym itp. Szkołę odwiedziło wówczas wielu profesorów m.in B. Swiątek- Żelazny, Z. Szlezer, Z. Zagajewska, M. Szlezer, A. Cofalik i wielu innych.